Corrida

Pasma górskie

„Hiszpania jest po Szwajcarii najbardziej górzystym krajem Europy. Środek półwyspu zajmuje Mesta Iberyjska, wyżynna równina otoczona, poprzecinana wspaniałymi łańcuchami górskimi. Płaskowyż-przeciętna wysokość 600-700 m n.p.m.- opada łagodnie ku zachodowi”. Wzdłuż jego obrzeży i przez środek przebiega 12 dużych systemów górskich, przewaażnie ze wschodu na zachód. Owe systemy górskie, dzielące się dalej na wiele mniejszych łańcuchów, pasm i masywów są następujące:
- W obrębie Mesety:
Kordyliera Centralna (700 km) z najwyższym szczytem Moro Almanzor (2592 m n.p.m.) w łańcuchu Sierra de Gredos. Sierra de Toledo (350 km) z najwyższym szczytem Las Villuercas (1601 m n.p.m.) w masywie Sierra de Guadelupe.
- Na krawędziach Mesety:
Masyw Galicyjski (325km) z najwyższym szczytem Cabeza Manzaneda (1776m n.p.m.) w paśmie Sierra de Queija.
Kordyliera Kantabryjska (300km) z najwyższym szczytem Torre de Cerredo (2648 m n.p.m.) w masywie Picos de Europa.
Góry León (150km) z najwyższym szczytem Teleno (2188 m n.p.m.) w masywie Teleno.
Góry Baskijskie (150km) z najwyższym szczytem Castro Valnera (1707 m n.p.m.) w paśmie Sierra Valnera.
Koldyliera Iberyjska (460 km) z najwyższym szczytem Moncayo (2313 m n.p.m.) w paśmie Sierra de Moncayo.
Sierra Sub – Bética (620 km) z najwyższym szczytem La Sagra (2381 m n.p.m.) w masywie Sierra Sagra.
Sierra Morena (600km) z najwyższym szczytem Bañuela (1323 m n.p.m.) w paśmie Sierra Madrona.
- Poza Mesetą:
Pireneje (440 km) z najwyższym szczytem Aneto (3404 m n.p.m.)w masywie Maladeta.
Góry Katalońskie (270 km) z najwyższym szczytem Turó de I’Home (1712 m n.p.m) w paśmie Sierra de Montseny.
Serrania Penibética (520 km) z najwyższym szczytem Mulhacén (3478 m n.p.m.) w paśmie Sierra Nevada.
Najwyższą górą na terytorium hiszpańskim jest dawny wulkan Monte Teide (3715 m n.p.m.) na wyspie Teneryfie, w archipelagu Wysp Kanaryjskich.
Mesetę i pasma górskie na jej krawędzi otaczają z trzech stron rozległe depresje:
Iberyjska (dolina Ebro) zamknięta niedaleko wybrzeży Morza Śródziemnego przez Góry Katalińskie, przez które Ebro utorował sobie drogę,
Betycka (dolina Gwadalkiwiru) – również dawna zatoka morska,
Luzytańska (dolina Tagu) – na terytorium Portugalii,
Na wybrzeżach wyróżnić można kilka niewielkich nizin:
Kantabryjską a rejonie Santander, Katalońską opodal Barcelony, Lewantyńską w rejonie Walencji, Andaluzyjską. Poza tym wybrzeże półwyspu (3144 km) jest na ogół urwiste i skaliste, poprzedzielane niewielkimi zatokami.

Podobne artykuły:

  • System hydrologiczny półwyspu Iberyjskiego – System hydrograficzny półwyspu Iberyjskiego jest dość rozwinięty -109 większych rzek. Większość terytorium to dorzecza sześciu głównych rzek: Miño (34[...]
  • Roślinność – W Pirenejach, Sierra Nevada, w Picos de Europa i Sierra de Cazorla można spotkać pienną i niepowtarzalną roślinność taką jak: sasanki alpejskie, przyl[...]
  • Temperatura i opady – Niże znad Atlantyku przynoszą warstwy chmur a wraz z obfitymi opadami deszczu i trwałymi zamgleniami wzdłuż wybrzeża, słusznie nazwanego Costa Verde. [...]

Poprzedni artykuł: Torreadorzy z małych miast   Następny artykuł: Linia brzegowa

Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie treści zabronione.