Corrida wywodzi się z hiszpańskiego słowa correr czyli biegać. Walki byków stanowią nieodłączny element każdego święta, choć nie wszyscy Hiszpanie zaliczają się do ich zwolenników. Miłośnicy zwierząt uważają je za okrutne, innych nudzą. Czytaj więcej…
Wielu sądzi, że brutalne zabijanie jako forma świętowania jest niemoralne. Pozostaje faktem, że jakkolwiek corrida jest kosztowną rozrywką , widownie aren są zawsze pełne, a także to, że dla mieszkańców wsi obchody bez corrda de toros byłyby niekompletne. Czytaj więcej…
Corrida w obecnej formie wywodzi się z XVIII – wiecznych festiwali ludowych. Wcześniej był to sport arystokratów, którzy walczyli z bykami konno, mając u boku pomocników. Burbonowie wprowadzili w Madrycie nowe zwyczaje. Szlachta opuściła areny, znajdując sobie inne rozrywki, konnym corridom położono kres. Czytaj więcej…
Pierwsi wielcy toreadorzy wprowadzili trzy różne akty corridy, tercios i rozwinęli przeróżne figury, które torreadorzy wykonują podczas walki. Czytaj więcej…
Sztuka walki byków uległa przemianom. Wielu toreadorów rozwinęło swój własny styl i stworzyło nowe zwyczaje. Występy niektórych matadorów przyciągały tłumy fanów tak, jak dziś występy gwiazd footbolu. Widzowie wyrażają sympatię dla matadora wymachując białymi chustami. Rywalizacje pomiędzy matadorami, były często tematem pieśni. Reprezentowali oni odmienne style corridy i różne gusta kibiców. Czytaj więcej…
Toreadorom z małych wiejskich aren niełatwo dostać się na areny dużych miast. Mają przed sobą długą drogę. Mogą minąć lata, zanim jakiś agent odkryje młody talent i weźmie go pod swe skrzydła. Czytaj więcej…
„Hiszpania jest po Szwajcarii najbardziej górzystym krajem Europy. Środek półwyspu zajmuje Mesta Iberyjska, wyżynna równina otoczona, poprzecinana wspaniałymi łańcuchami górskimi. Płaskowyż-przeciętna wysokość 600-700 m n.p.m.- opada łagodnie ku zachodowi”. Czytaj więcej…
„Długość linii brzegowej Hiszpanii wynosi ponad 3 tyś. km. Wybrzeże Kantabryjskie odznacza się dzikim charakterem”. Wybrzeże to liczy 700Gkm, od ujścia rzeki Bidassoa na granicy z Francją do przylądka Estaca de Vares w prowincji La Coruña. Charakteryzuje się wysokimi miejscami klifowymi, a w części zachodniej przeciętymi głębokimi wąskimi zatokami u ujścia rzek (rias). Czytaj więcej…
System hydrograficzny półwyspu Iberyjskiego jest dość rozwinięty -109 większych rzek. Większość terytorium to dorzecza sześciu głównych rzek: Miño (340 km, dorzecze 35 tysięcy km²) przecina Galicję z północnego-wschodu na południowy-zachód Czytaj więcej…
Hiszpania jest nieomal pozbawiona naturalnych jezior, dlatego w ostatnim ćwierćwieczu wybudowano kilkadziesiąt wielkich jezior zaporowych w dorzeczu prawie wszystkich większych rzek. Czytaj więcej…
„Klimat Hiszpanii kształtuje się pod wpływem wysokości nad poziomem morza, układu pasm górskich, Atlantyku, Morza Śródziemnego i Sahary”. Hiszpania jest krajem o bardzo zróżnicowanej rzeźbie terenu, dlatego też występują tam duże różnice klimatyczne. Czytaj więcej…
Niże znad Atlantyku przynoszą warstwy chmur a wraz z obfitymi opadami deszczu i trwałymi zamgleniami wzdłuż wybrzeża, słusznie nazwanego Costa Verde. Jeśli słońce zechce pokazać swoje oblicze, duża wilgotność powietrza utrudnia życie”. Czytaj więcej…
Fauna i flora Hiszpanii są ogromnie bogate i różnorodne. Znaleźć tu można prawie wszystkie gatunki roślin rosnących w Europie i północnej Afryce, od arktycznych po pustynne. Czytaj więcej…
W Pirenejach, Sierra Nevada, w Picos de Europa i Sierra de Cazorla można spotkać pienną i niepowtarzalną roślinność taką jak: sasanki alpejskie, przylaszczki, ciemierniki czarne, powojniki, miłki, rutewki, orliki i wiele innych częściej spotykanych jaskrów. Czytaj więcej…
Fauna Hiszpanii, niegdyś równie bogata w odmiany i zróżnicowana jak flora, uległa z biegiem czasu znacznemu ograniczeniu. Na wielu obszarach została praktycznie wytrzebiona. Jednakże do dziś Hiszpania pozostaje największym w Europie rezerwatem myśliwskim. Czytaj więcej…
Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie treści zabronione.